از اینکه تا دیروز اینطوری زندگی می کردم و از فردا قراره اینطوری باشم خیلی چیزا برام فرق کرده یه حرف مفته من تا دیروز می خواستم چی بشم که از فردا چی باشم همه چرت فقط یه چیز خنده دار هستش که هر چی پیش آید خوش اید هر چه نیامد خوب نیامد و آخرش آفرین به این همه شجاعت ولی کسی که موند بز آورد بز چه بزی خان خان بزی !!!!!!!
در شب و روز جا مانده از روزگار بودیم که دختر داستان به سراغ قوم و تیر و طایفه می رفت که به ناگاه حاج بتول به سراغش امد و گفت تو چرا خودت را این قدر خوار و خفیف می کنی من را ببین میروم و می آیم و هیچ کس چیزی به من نمی گوید پس بنشین سر جایت و به حرفهای من گوش کن برای تو هم شبیه به بقیه یک روسری کادو گرفتم نه بیشتر ولی داری به حرفهایم گوش می دهی که از قضا دختر در جواب گفت من همین دیروز روسری خود را از بازار گرفته ام و به همراه مادرم می خواهم به خانه کسی بروم که اگر انجا نباشم تنها می مانم و روسری هم هدیه همان شخص است که تو مرا از رفتن به خانه اش باز می داری که باز هم حاجی بتول که دوباره به حالت توپ و تشر از در درآمده بود گفت پس شد بتول و روسری گل گلی!!!!!!!
در روز روشن که به سراغ کار روی شب تار را خواهی دید که به سراغت خواهد آمد اما شبانه رفتن برای رسیدن در روز آغاز پایان یافتن بیداری است جالب تر از این که روز کوتاه تر از شب نیست اما شب کوتاه تر از روز است برای رسیدن به تیره و تار کردن رزق و روزی!!!!!!!
